‫آنچه گذشت...
‫دیگه جنگی نیست کلارک.
‫در آرامش، توی یه جای بهتر، ‫همونجوری که گفتی میخوای.
‫این شد یه چیزی.
‫تو کی هستی؟
‫جوزفین لایت بورن. از ملاقاتت خوشحالم.
‫تو کلارک نیستی.
‫اون زن یه هیولاست.
‫چی شده لی لی؟
‫بهترین دوستت رو نمیشناسی؟
‫- جوزفین؟ ‫- سوپرایز.
‫قیافت آخرین چیزی بود که قبل از سقوط دیدم.
‫حالا مساوی شدیم.
‫بلامی چه خبره؟
‫کلارک مرده.
‫من تو رو سرزنش میکنم چون پدرم مرده،
‫و تقصیر مادرمه.
‫- دیگه کی؟ ‫- خوش برگشتی.
‫لازم نیست دیگه وانمود کنم.
‫حقیقت تلخه.
‫این انرژیه.
‫من یه فرمانده هستم.
‫چند نفر باید ببینم؟
‫متاسفم لکسا.
‫اگه با بلامی بودم هیچوقت تو رو نمیدیدم.
‫زندانی 319 رو به دیوار.
‫دارن میگیرنشون.
‫جاها...
‫بابا؟
‫سلام عزیزم.
‫چطور ممکنه؟ چطور ما اینجاییم؟
‫آخرین چیزی که یادت میاد چیه؟
‫من مردم.
‫یه لحظه بیا اینجا. بیا.
‫حالا استراحت کن.
‫تموم شد.
‫من برای مدت طولانی میجنگیدم.
‫میدونم.
‫هیچوقت فکر نمیکردم دوباره ببینمت.
‫نتونستم خداحافظی کنم
‫از مدی، از مامان.
‫چی؟
‫وقتی ناراحت شدم شروع شد.
‫کلارک گوش کن. چی میشنوی؟
‫- بارون؟ ‫- جدی میگم.
‫بین قطرات بارون تمرکز کن،
‫دیگه چی میشنوی؟
‫ضربان قلب.
‫من هنوز زندم.
‫نه نه
‫من دیدمش. اون منو کشت.
‫نه نکشت.
‫تو فقط توی سر من هستی.
‫من عاشق اینم که اینجا با مدی باشم،
‫و من عاشقتم، برای همین اینجایی.
‫عزیزم...
‫نمیفهمم. دارم خواب میبینم؟
‫اینجا به تو واکنش نشون میده،
‫الان توی ضمیر ناخودآگاهت هستیم،
‫اما غیر اون،
‫برای تو جوابی اینجا نیست کلارک،
‫پس برو.
‫برو ازش سر در بیار.
‫اگه لازمم داشتی اینجام.
‫عاشقتم بابا.
‫برای همیشه.
‫برو.
‫سنکتوم مال منه!
‫چه خبره؟
‫داره به من واکنش نشون میده.
‫سلام کلارک.
‫نه.
‫من خاموشت کردم. نابودت کردم.
‫و من نجاتت دادم.
‫فکر میکنی چرا هنوز اینجایی؟
‫شاید رفته باشم،
‫اما مخزن با ارزش
‫خاطره هات بخاطر من
‫اینجاست.
‫قابلت رو نداشت.
‫قطعه عصبی هنوز توی سرمه.
‫باید با دارویی که استفاده کردن
‫تا ذهنم رو پاک کنن تداخل پیدا کرده باشه.
‫درسته، و میبینی،
‫تو به خاطر من وجود داری،
‫اما اگه بفهمن که
‫چطور ریون رو آزاد کردی دیگه اینجور نمیمونه.
‫ما به چیپ شوک الکترومغناطیسی وارد کردیم
‫اما فقط برای مامان و ریون، نه من.
‫اگه جات بودم، که یه جوری هستم...
‫این حافظه رو امن نگه میداشتم.
‫ممنون، اما محض اطلاعت،
‫تو سعی کردی که
‫همه خاطراتی که الان ذخیره میکنی بدزدی.
‫من سعی کردم کاری کنم که دچار
‫درد و وحشت نشی.
‫هیچ خوشی بدون درد نیست.
‫هیچوقت انسانها رو نفهمیدم.
‫اون خاطرات دردناک اصلا اینجا نیستن.
‫اون به اعماق ذهنت فرستاده شدن،
‫جایی که مجبور نیستی باهاشون مواجه بشی،
‫و با این حال...
‫نمیتونی رهاشون کنی.
‫صبر کن. تو گفتی این یه مخزن
‫- از خاطرات منه... ‫- آره.
‫اما یه چیزی اونجاست که من هیچوقت ندیدم.
‫- سنکتوم مال منه! ‫- هشدار برخورد.
‫کلارک گریفین. خوشحالم که میبینمت.
‫چیزای زیادی شنیدم،
‫بیشترشون راجب قتل و اینا بوده، اما
‫قضاوتی نمیکنم.
‫- جوزفین؟ ‫- خودمم،
‫اما نباید اون درو باز میکردی.
‫این بدن برای هر دوی ما جا نداره.
‫راسل واقعا انجامش داد. اون بدنم رو دزدید.
‫و معلومه که خرابکاری کرد.
‫صدها سال از آخرین باری که پاک کردن ‫حافظه با شکست رو به رو شد میگذره،
‫اما باید بگم، این بد نیست،
‫به اندازه فضای حافظه من خوب نیست البته،
‫اما یکمی جالب توجهه.
‫فضای حافظه؟
‫مغز این ساختار ها رو ایجاد میکنه
‫وقتی که دو ذهن میان توی یه بدن،
‫مثل رویای شفاف اما اونقدر باحال نیست. ‫(خوابی که توی اون فرد میدونه در حال خواب دیدنه)
‫این کار برای حفظ خود بدنه، سعی میکنه
‫ذهن ها رو جدا نگه داره که بدن نمیره.
‫یه جورایی این رو خراب کردی ‫وقتی که اون درو باز کردی،
‫پس ممنون،
‫که زوال مغز رو تسریع کردی.
‫صبر کن. قبلا اینو تجربه کردی؟
‫هیچوقت به این پیشرفتگی نبوده،
‫اما آره، قبلنا
‫قبل از این که گابرین پاک کردن حافظه رو تکمیل کنه،
‫یه حادثه هایی پیش میومدن.
‫من وارد ذهن افراد میشدم
‫در حالی که چراغا هنوز روشن بودن.
‫- اونا خیلی معمولی بودن. ‫- چی شد؟
‫اولیش شیش ماهه بود.
‫ذهنش شکل نگرفته بود، پر از هرج و مرج و
‫اشکال و صدا بود.
‫بعد ساوانا بود.
‫باور کنم منم توی 15 سالگی اونقدر نفرت انگیز نبودم.
‫و بعدش مردن.
‫خونریزی مغزی منجر به سکته شد،
‫و هممون دووم نیوردیم.
بدجوری داغون و آزار دهنده هست،
‫پیشنهادش نمیکنم.
‫دو ذهن و یک بدن هیچوقت با هم کنار نمیان،
‫پس این یه مشکله.
‫چطور تونستی زنده بمونی؟
‫میخوای بدونی که
‫بتونی بفهمی چطور از شر من خلاص شی.
‫گوش نمیدادی؟
‫اگه ما کاری نکنیم، این بدن میمیره.
‫- این چیزیه که میخوای؟ ‫- البته که نه.
‫چرا نمیتونی یه بدن جدید پیدا کنی
‫و بدن خودمو پس بدی؟
‫فکر کنم بتونم، اما خطرناکه.
‫آخرین پرایم هایی که این کارو کردن برای همیشه مردن
‫من زیاد دلم اینو نمیخواد.
‫به علاوه، اگه یه چیزی در اختیارت باشه ‫قانون میگه به احتمال 90 درصد برای توئه،
‫و بین خودمون بمونه،
‫یه جورایی از بدنت خوشم میاد.
‫تو یه روانی هستی.
‫قضاوت نکن، تازه کی به کی داره میگه،
‫ونهدا. ‫(فرمانده مرگ)
‫جوری که من میبین قضیه رو دو راه داری..
‫بگی چطوری زنده موندی که بتونم درستش کنم،
‫و من مطمئن میشم که افرادت
‫به خوبی و خوشی زندگی کنن. یا نگی،
‫که در نهایت هر دومون میمیریم.
‫فرقمون اینه که من توی یه ‫نفر دیگه دوباره متولد میشم،
‫به بابام میگم چی شد،
‫و اون افرادت رو میندازه تو جنگل که بمیرن.
‫گمشو برو خودتو تو فضا معلق کن. ‫(فحشی که توی ارک بهم میدادن)
‫اصلا نمیدونم یعنی چی.
‫یعنی بهت هیچی نمیگم،
‫و به این راحتی هم دست از مبارزه نمیکشم.
‫وای. خیلی خودخواهی، حماقتت به کنار.
‫فضای حافظت همه خاطراتت رو داره،
‫پس سعی نکن به این فکر کنی که کجا نگهشون میداری.
‫سلام.
‫تو فضای ذهنیت رو کنترل میکنی کلارک.
‫چقدر بد که نمیتونی افکارت رو کنترل کنی.
‫همه تعریفامو پس میگیرم. این افتضاحه.
‫هیچ کس به تو در مورد
‫ساختار سازمانی توضیح نداده؟
‫از سرم برو بیرون.
‫کلارک. به اشتراک گذاشتن کار خوبیه.
‫کلارک مواظب باش!
‫نمیزارم که توی این جنگ بمیری.
‫سو استفاده از کودک برای محافظت. جالبه.
‫- کلارک صبر کن. ‫- شوخیت گرفته؟
‫یه خاطره رو از من مخفی کردی کلارک؟
‫- چه بی ادب. ‫- تو پیداش نمیکنی.
‫میدونی، روی همه گونه های زیستی مطالعه کردم
‫اما حشرات بیشتر از همه برام جالبن.
‫اونا بی رحم و ظالمن.
‫من به این احترام میزارم.
‫آدما خیلی داغونن، خیلی احساساتین.
‫به همین خاطر خودشون رو بدبخت میکنن.
‫همیشه میتونم از آدما سر در بیارم،
‫حتی وقتی که بچه بودم.
‫میتونستم بفهمم که کی اونا استرس دارن.
‫ضربانشون سریعتر میزد.
‫چشماشون سریع حرکت میکنه. ‫نفس کشیدنشون سریع میشه.
‫یه چیز فیزیولوژیکیه.
‫میدونی احساسات عنکبوتی من
‫الان راجب تو چی میگن؟
‫که هیچوقت کمکت نمیکنم ذهنم رو پاک کنی؟
‫فکر میکنی خیلی خفنی،
‫اما با قهرمان بازیت شک به خودت رو مخفی میکنی.
‫باید رازهات رو مجسم کنی
‫که در دسترست باشن و روشون کنترل داشته باشی.
‫مطمئنم الان همراهت داریشون.
‫بزار من داشته باشمشون.
‫خطر. هشدار برخورد.
‫ما برگشتیم عوضیا.
‫- چطور؟ ‫- بیخیال.
‫تو باهوش تر از این حرفایی.
‫فکر میکنی ما چطور دوباره زنده شدیم؟
‫درایو ذهنم از خودگاهم نسخه پشتیبان میگیره.
‫توی فضای حافظه نمیتونم بمیرم،
‫اما تو میتونی، مگر این که هر کوفتی که
‫اینجا نگهت داشته بتونه برت گردونه.
‫دوست من، تو داری برای بقا بازی میکنی.
‫یه ساعت پیش یه مسکن خوردم،
‫پس کل شب رو وقت دارم
‫که اینجا بکشمت یا خاطره ای رو پیدا کنم
‫که بتونم اون بیرون بکشمت.
‫کدومو ترجیح میدی؟
‫راه آسونش یا سختش. کلارک در هر صورت میمیری.
‫اینجا چکار میکنی؟
‫باید جلوتر از اون بمونم.
‫- اگه بتونم قایم شم... ‫- توی این کار واردی،
‫مگه نه؟ قایم شدن وقتی که بقیه میجنگن.
‫چی؟
‫توی مسابقه قبائل این کارو کردی.
‫وقتی من اون بالا برای جون همه میجنگیدم،
‫تو این پایین چیزی که براش خون میریختم رو میدزدیدی.
‫حالا هر چی، مشکلی نیست. تو اسممو خط زدی،
‫مسابقه توی تاندیسی، میفهمم...
‫اما مساله اینجاست که واقعا فکر میکردم
‫به بلامی اهمیت میدی.
‫من به هردوتون اهمیت میدم.
‫اما توی چاله مبارزه ولش کردی که بمیره.
‫مجبور بودم، و اون میفهمه.
‫اون منو بخشید.
‫واقعا؟
‫پس چرا اینجا توی این خاطره نیست؟
‫بهت میگم چرا.
‫چون تو میترسی باهاش مواجه شی
‫چون میدونی فکر میکنه تو یه هیولایی
‫که همه رو ول میکنه.
‫من چنین کسی نیستم.
‫نمیدونم چرا با من بحث میکنی کلارک.
‫هر چی نباشه، من فقط
‫یه تصویر ذهنی هستم که ازم داری.
‫هشدار. خطر برخورد.
‫کمکم کن.
‫جالب شدی.
‫برو سمتش.
‫حتی تصاویر ذهنیت ازت متنفرن کلارک.
‫مایا؟
‫سلام کلارک.
‫نه. من اینو نمیخوام. من هیچ کدوم اینا رو نمیخوام.
‫مساله اینجاس کلارک.
‫یه بخشی از تو اینو میخواد
‫و گرنه اینجا نمیبودم.
‫یه سوال دارم ازت.
‫چرا اینقدر سخت مبارزه میکنی که زنده بمونی؟
‫- من باید... ‫- آدمات رو نجات بدی. آره میدونم.
‫چقدر بد شد که توی اون گروه نیستم مگه نه؟
‫هیچوقت نمیخواستم بهت آسیب بزنم مایا.
‫متاسفم.
‫همش اینو میگی.
‫بگو ببینم، بخاطر جاسپر هم متاسفی؟
‫بلاخره، کشتن من چیزی بود که
‫باعث شد اون خودشو بکشه.
‫- جاسپر انتخاب خودش رو کرد. ‫- اشتباه میکنی.
‫مرگ اون هم تقصیر توئه.
‫تو یه کارایی میکنی، اما بقیه تاوانش رو میدن.
‫کافیه.
‫بیشتر از اون آدمایی که نجات داده باشی آدم کشتی.
‫اینو متوجهی؟
‫اگه واقعا برات
‫نجات جون آدما مهم بود،
‫راهتو میکشیدی میرفتی.
‫میدونی چی فکر میکنم؟
‫دوست داری منجی باشی.
‫دوست داری نقش خدا رو بازی کنی.
‫خیلی با پرایم ها فرقی نداری.
‫هشدار تشعشعات.
‫اون داره میاد.
‫چرا تسلیمش نمیشی؟
‫فقط یه بارم که شده کنترل کردن رو بیخیال شو.
‫کنترل.
‫من کنترل میکنم.
‫یه فکری دارم.
‫تو یکم...
‫تو توی غار قایمش کرد.
‫شوخیت گرفته؟
‫تصاویر ذهنیت خیلی خوبن.
‫ما رو میبری؟
‫آفرین دختر ذوب شده.
‫جای پارک خوبیه.
‫گرفتمت.
‫تو اینجا هیچ کنترلی نداری. این فضای حافظه منه.
‫معلوم شد که من میتونم هر چی بخوام درست کنم
‫از جمله اون.
‫چه جالب.
‫جات بودم به خودم زحمت نمیدادم.
‫قلاده از نظر جغرافیایی به غار محدود شده.
‫خب. نقشت چیه؟ تا من بیدار شم وقت تلف کنی؟
‫دوباره هر شب امتحان میکنم،
‫و هر چه زمان بیشتری اینجا صرف کنم،
‫سریعتر میمیری، و بزار بهت بگم،
‫مرگ جالب یا قشنگ نیست.
‫تو نمیتونی برنده شی، چرا این کارو میکنی؟
‫مطمئن میشم تو ببازی.
‫من یه راهی برای بقا پیدا میکنم.
‫همیشه همینطوره.
‫دل و جرات داری، اینت رو تحسین میکنم.
‫اگه ما میتونستیم دوست بشیم اوضاع فرق میکرد،
‫اما الان حوصلم سر رفته.
‫هی کلارک، شاید نتونم چیزی توی
‫فضای حافظه تو ایجاد کنم،
‫اما میتونم یه چیزی بیارم تو.
‫بیا از بازی دست برداریم و جدا شیم.
‫تو گربه نیستی که با موش بازی کنی.
‫اون خطرناکه. بکشش.
‫کلاس مبانی جانور شناسی رفتی کلارک...
‫تاکتیک های شکار گونه های شکارچی؟
‫نه؟ پس چطوره یه درس سریع بهت بدم.
‫- رایج ترین... ‫- شکارچی های تعقیب کننده
‫انرژی شون رو صرف رسیدن به شکار کند تر میکنن،
‫یا این که انرژیشون رو ذخیره ‫میکنن و میزارن شکارشون خسته بشه.
‫من پیشنهاد یه گزینه سومی رو دارم...
‫نشونم بده کجا قایمش کردی
‫بعدش جفتمون میتونیم برگردیم استراحت کنیم.
‫این دویدن ها کاملا احمقانست.
‫چرا از این دوری میکنی؟
‫ "گمشو برو خودتو تو فضا معلق کن."
‫مبانی جانورشناسی رو خوب قبول شدی کلارک.
‫حواس پرتی موثری بود.
‫اما من بهتر میدونم.
‫بزار حدس بزنم.
‫ازش دور شو.
‫چیزیت نمیشه.
‫هی کلارک.
‫این جایی بود که ازش دوری میکردی؟
‫اونقدرم ترسناک نیست.
‫یکمی شومه.
‫تو نباید اینجا باشی.
‫اینجا قایم کردن هوشمندانه بود،
‫جایی که تو نمیری
‫جاییه که من نگاهش نمیکنم.
‫حافظه خیلی بامزس میدونی؟
‫حوادث روحی، چیزای سرشت گر،
‫چیزایی که نمیتونیم ازشون بگذریم...
‫اونا توی اعماق رشته های مغزی هستن.
‫اونا زخمایی هستن که ما به ‫روانشناسا پول میدیم که خوب نکنن.
‫این جاها ما رو کنترل میکنند،
‫ما رو میسازند.
‫به قسمت پایینی مغز مرتبطه...
‫تنفس، واکنش ها.
‫برای همین وقتی به لکسا فکر میکنی گریت میگیره.
‫خفه شو.
‫همه اینا عذاب وجدان مرگ هاییه که تو باعثشون شدی،
‫اما من نمیفهمم.
‫چرا اینقدر داغونی؟
‫هر کاری که کردی برای نجات مردمت بوده.
‫- منم همین کارو میکردم جات بودم. ‫- چقدرم مهمه برام.
‫قضیه اینه که نمیفهمم چرا الان
‫نجات مردمت برات مهم نیست.
‫چی؟
‫بزار بگیم یه جوری تونستی منو شکست بدی
‫و بدنت رو پس بگیری.
‫این چه بلایی سر دوستا و خانوادت میاره؟
‫فکر میکنی بابام همینجوری بیخیالم میشه؟
‫کاری که الان میکنی
‫منجر به نابودی کامل مردمت میشه،
‫که فکر کنم برات طبیعیه.
‫- فقط میخوام زنده بمونم. ‫- واقعا؟
‫چون به نظر میاد ذهنت اینو نمیخواد.
‫حتی برای یه بارم که شده اینو در نظر گرفتی که
‫راه حل فدا کردن خودته؟
‫مردمت در امانن. بلامی ترتیبش رو داد.
‫البته خیلی با مرگت سخت کنار اومد،
‫اما میدونست تنها کاری که یه رهبر میتونه بکنه
‫ایجاد قرارداد صلحه.
‫حالا وقتشه که تو کار خودتو انجام بدی.
‫راحت بری بیرون و مردمت
‫میتونن به خوبی و خوشی زندگی کنن.
‫داری دروغ میگی.
‫بلامی هیچوقت چنین معامله ای نمیکنه.
‫بخاطر بی اعتمادیت بهم برخورد کلارک،
‫پس برای همین اینو اوردم.
‫تو نقاشی داری. من کتاب دارم. قضاوت نکن.
‫بیا. بگیرش.
‫حقه نیست. ازینکارا نمیکنم.
‫میتونم امنیت باقی مردمت رو تضمین کنم.
‫ما هر چیزی که یاد گرفتیم رو به اشتراک میزاریم
‫در مورد زنده موندن روی این ماه.
‫من قبول میکنم شرایطت رو چون کار هوشمندانه ایه
‫و انتخابیه که اون انجام میداد.
‫وقتشه که خودت رو
‫فدای مردمت کنی کلارک.
‫یه جنگ دیگه ای رو شروع نکن ‫که اونا مجبور باشن بجنگن.
‫میخوام امنیت داشته باشن.
‫قول میدم که مردمت در امان میمونن.
‫بلامی با پدرم ملاقات میکنه
‫توی صبح
‫تا در مورد ساخت یه پناهگاه جدید با اونا حرف بزنن.
‫اونا یه خونه جدید و یه زندگی جدید پیدا میکنن.
‫مدی مثل بچه های دیگه میتونه بره مدرسه.
‫دوستات میتونن سرو سامون بگیرن.
‫همه میتونن از جنگیدن دست بردارن، از جمله خودت.
‫به مدی بگو عاشقشم...
‫و به همشون اینو بگو.
‫تو بلامی و ریون رو فراموش کردی.
‫مهندس ارشد محیط زیست،
‫افسر ارشد منابع.
‫یعنی من مسئول دستگاه هایی هستم
‫که آبمون رو برای نوشیدن تصفیه میکنه
‫و غذامون رو قابل خوردن.
‫یه شوک مغناطیسی.
‫خوبه.
‫سریع تموم میشه...
‫قول میدم.
‫بابا؟
‫مانتی...
‫به این میگی بهتر عمل کردن؟
‫تسلیم شدن بهتر نیست.
‫اون چیزی نیست که من...
‫من این کارو برای بقیه میکنم.
‫- اونا زنده میمونن. ‫- "همش برای مردممه؟"
‫من قبلا اینو شنیدم کلارک.
‫فقط یه بهونست.
‫تو کسی بودی که به من گفتی خدا نیستم،
‫که نمیتونم تصمیم بگیرم کی بمیره کی زنده بمونه.
‫خب، به خواستت رسیدی.
‫من برای کس دیگه تصمیم نمیگیرم...
‫فقط خودم.
‫ببین.
‫میفهمم. این تمومی نداره.
‫تحملش سخته
‫هر کسی باشه خسته میشه...
‫اما واقعا میخوای تنهاش بزاری؟
‫اون بدون من زندگیش بهتره.
‫فکر نمیکنم این درست باشه.
‫مامانم ازش محافظت میکنه،
‫و بلامی یه معامله کرده
‫که همشون در امان باشن.
‫این برای خوب بودنه. آره.
‫اون معامله باعث میشه افرادمون بتونن زنده بمونن،
‫اما به چه قیمتی؟
‫تو داری تسلیم آدمایی میشی که
‫انسانها رو می کشن تا خودشون تا ابد زندگی کنند.
‫این گفتنش آسونه، اما توی دنیای واقعی،
‫باید کاری که به صلاح مردممونه انجام بدیم.
‫انجام کار اشتباه هیچوقت صلاح نیست.
‫هدف وسیله رو توجیه نمیکنه.
‫اینو میدونی.
‫از من چی میخوای مانتی؟
‫دیر شده.
‫جوزفین خاطره رو داره.
‫وقتی که بیدار شه،
‫میدونه چطور منو از سرم بیرون کنه.
‫تموم شده همه چی.
‫حالا میبینیم.
‫این فضای حافظه جوزفینه.
‫اون کنترلش میکنه.
‫میخواد چکار کنه، بکشتت؟
‫وای.
‫230 سال خاطره.
‫خبر خوب اینه که،
‫میتونیم اینجا روی بدنش تاثیر بزاریم.
‫خبر بد این که،
‫به نظر میاد جوزفین حسش میکنه.
‫بیا یه چیزی پیدا کنیم که بتونیم ازش استفاده کنیم.
‫اونا به ترتیب زمانی قرار داده شدن.
‫از نقاشیهات بیشتر خوشم میومد.
‫ببین.
‫این باید جایی باشه که اون ‫زخم های اصلیش رو نگه میداره.
‫گفت که اونا واکنش فیزیکی ایجاد میکنن.
‫میتونیم از اینجا بدنم رو کنترل کنیم.
‫باشه. یه دیقه زمان میبره.
‫تا اینو باز میکنم بفهم کیه.
‫یه بار دیگه.
‫B-O-R-N-E-O.
‫میتونی اعتراف کنی جوزفین.
‫تو یه تعلق خاطر داری.
‫بهش میگن قدردانی.
‫دلت برای بدن اولت تنگ نشده؟
‫من دیگه زندگی الان برام مهمه،
‫تمرکز روی افرادی که اینجا هستن،
‫نه کسایی که پودر شدن.
‫شاید وقتش رسیده تو روی
‫هم نوع خودت دوباره تمرکز کنی.
‫بعضی از این آدما ارزش توجه
‫تو رو ندارن لی لی.
‫خب چی میشه گفت؟ من فکرم بازه.
‫این نوشیدنی جو جویس خیلی امشب روم اثر گذاشته.
‫واقعا؟
‫این فقط جو جویس نیست.
شومین جانگو؟
‫فکر میکردم مناسبه، با این ‫که تو دسته بندیشون کردی،
‫فکر کردم هنوز از
‫ "توت خوابیده" بهتره.
‫بگو چرا.
‫باید بفهمی لی لی،
‫ایزاک یه تهدید بود.
‫اون هیچوقت به کسی آسیب نمیرسوند، و مال من بود.
‫چیه، تحمل خوشحال بودن منو نداری؟
‫اون از فرمان پرایم ها سرپیچی کرد.
‫اون از قربانی کردن سرپیچی کرد.
‫این اراده پرایم ها نیست.
‫فقط خواست توئه.
‫فقط توی 20 سال گذشته دو تا میزبان به دنیا اومدن.
‫اون بی مصرفا دارن نسل رو خراب میکنن.
‫بدون قربانی ما منقرض میشیم.
‫اصلا تو کمکم کردی که به همه بگم
‫قبل این که تصمیم بگیری با ایزاک جور شی.
‫حالا شبیه رایکر حرف میزنی.
‫آدما چیزی بیش از خونشون هستن.
‫من دارم در مورد هدف بزرگتری حرف میزنم.
‫جواب تو قتله؟
‫فکر کردی من متوجه نشدم؟
‫نمیدونم چی به سرت اومده،
‫اما تو چنین آدمی نیستی.
‫حوصلم سر رفته. چرا منو کشوندی اینجا؟
‫که باورشون بشه این یه تصادف بوده.
‫ولم کن!
‫باید منو دست کم گرفته باشی ایزاک.
‫فکر میکنی متوجه نشدم
‫که پیشکش من قراره گم بشه؟
‫جنگل اینقدر سریع تغذیه نمیکنه.
‫تو به اونا گابریل رو میدی؟
‫جوزفین، من میتونم توضیح بدم.
‫فهمیدم.
‫فقط میکنی چون نوچه کیلی هستی،
‫بیشتر ارزش داری.
‫آره. همه ما همینطوریم.
‫فقط چون نمیتونیم میزبان باشیم
‫به این معنا نیست که بی ارزشیم.
‫موافقم.
‫واقعا؟
‫بی ارزش بودن یه جور حالت خنثی هست،
‫چیزی که هیچ جنبه مثبتی نداره،
‫اما بی مصرف ها، شما از بی ارزش هم پست ترید.
‫شما نسل رو ضعیف کردید.
‫کاری کردید که احتمالش کمتر بشه
‫کسی بتونه میزبان بشه.
‫نمیتونم اجازه چنین اتفاقی رو بدم.
‫باید به مردم خودم فکر کنم.
‫ما مردم توئیم.
‫میتونیم خیلی بیشتر از این باشیم.
‫میتونیم کارای بیشتری بکنیم اگه اجازه داشته باشیم
‫که واقعا زندگی کنیم،اگه بزارید
‫ما بیش از خدمتکارا و نگهبانای شما باشیم.
‫این حرفت ارزش خیلی بیشتری داشت
‫اگه به دشمنای ما سرباز تحویل نمیدادی.
‫بگو ببینم، حال گابریل چطوره؟
‫آخرین میزبانش باید الان 95 سالش باشه.
‫من فقط دارم سعی میکنم مردممون رو زنده نگه دارم.
‫قربانی کردن اشتباهه.
‫چرا باید این بچه قربانی بشه؟
‫اون هیچ کاری...
‫نگران نباش ایزاک.
‫روحت برای همیشه زندست.
‫حق با توئه. نمیتونیم بزاریم اون برنده شه.
‫تقریبا تمومه.
‫آره!
‫زمین قبل از بمب.
‫هی، اینو ببین.
‫جای قشنگیه.
‫چرا اون باید این خاطره رو مهر و موم کنه؟
‫مهمتر از اون،
‫چطور ما از اینجا کنترل رو بدست بگیریم؟
‫بیا.
‫خدا شاهده ترم بعد با هانلن بر میدارم.
‫دیگه نمیتونم با سیلوستری کنار بیام.
‫یعنی تو به اون پروژه خانوادگی
‫کوچولوتون نمیری؟
‫بهشون گفتم نه.
‫خب اگه برای هانلن ثبت نام کنی،
‫مینی ژوپ یادت نره.
‫اون خیلی به دخترایی که ازشون ‫خوشش میاد خوب نمره میده.
‫هی.
‫من دنبالت میگشتم
‫توی اعتراض جیره بندی آب،
‫فکر کردم چیزی در مورد رفتن فرستادی.
‫میدونی، آدمای زیادی هستن.
‫و بیرون خیلی گردو خاکه.
‫آره. البته.
‫من پرسیدم و جای زیادی
‫توی زبان شناسی نسبی هست
‫اگه میخوای بری.
‫نمیدونم.
‫جدیدا خیلی حس تو اجتماع بودن رو ندارم.
‫هنوز فکر میکنی از سرم زیادی هستی آره؟
‫- منظورم این نبود.... ‫- دروغ نگو.
‫اعتراف کن.
‫با من بازی نکن و به چیزی که هستی اعتراف کن.
‫من نمی...
‫من سعی کردم زنگ بزنم پیام بدم،
‫به فکر باشم.
‫چی به من رسید؟
‫هیچی.
‫چه کار می کنی؟
‫فکر میکنم باید خفه شی.
‫پیامتو گرفتم عوضی از خود راضی.
‫نمیخوای منو ببینی.
‫میتونی اینو ببینی.
‫بیا ازینجا بریم.
‫این چیزیه که نمیتونست باهاش مواجه بشه.
‫پس برا همینه نظرش در مورد رفتن عوض شد.
‫ما باید ازش استفاده کنیم تا بدن تو رو کنترل کنیم.
‫من یه فکری دارم.
‫هشدار. موشک در حال نزدیک شدن هست.
‫سریع پناه بگیر.
‫قایم شو سریع.
‫نباید اینجا میومدی!
‫برو بیرون!
‫بهت این فرصت رو دادم که آروم خارج بشی.
‫گفتم به مردمت کمک میکنم.
‫معامله فسخه.
‫اون بیدار شد.
‫من بردم.
‫خیلی خب.
‫برای نادیده گرفتن این که کلارک رو کشتی...
‫برای ما یه پناهگاه ساختی.
‫مادر و بچه چی؟ اونا موافقن؟
‫من با آدمای خودمون کنار میام.
‫چقدر ساخت زمان میبره؟
‫فقط یه لحظه عزیزم.
‫با کمک همه افرادمون به شما
‫خیلی سریعتر ساخته میشه.
‫با رایکر در مورد یه برنامه کاری حرف بزن.
‫و ما نیاز به جزئیات در مورد ‫حدود 50 نفر از افرادتون داریم.
‫شما دیواری میسازید که...
‫بلامی.
‫بلامی، موافقی؟
‫آره.
‫فعلا مشکلی نداریم.
‫دستور میدم ساخت و ساز شروع بشه.
‫بیا بریم.
‫جوزی...
‫تو انتقال مشکلی پیش اومده؟
‫میشه چنین چیزی گفت.
‫اون هنوز توی سرمه، اما نگران نباش.
‫میدونم چطور برای همیشه بکشمش.
‫یادته وقتی که پایک به ما کد مورس رو یاد داد؟
‫من تو بیشتر کلاسای مهارت های زمینی خواب بود، پس...
‫جوزفین داشت روی بازوش
‫کد مورس میزد.
‫معنیش چیه؟
‫یعنی کلارک زندست و ما برش میگردونیم.